Column Bono: Waarom je nooit klaar bent met leren
Friday 18 September 2026
Soms krijg ik de vraag waarom ik mezelf nog steeds vrijwillig examenstress aandoe. Een begrijpelijke vraag. Want na jaren in de horeca, duizenden geopende flessen en ontelbare wijnproeverijen zou je kunnen denken dat je het vak inmiddels wel kent.
Het tegenovergestelde is waar.
Begin volgend jaar mag ik deelnemen aan het Advanced-examen van het Court of Master Sommeliers. Een opleiding waar zelfs ervaren sommeliers behoorlijk zenuwachtig van worden. Niet omdat het alleen veel kennis vraagt, maar vooral omdat je onder enorme tijdsdruk moet laten zien dat al die kennis ook echt paraat is.
Dat betekent weer studeren. Heel veel studeren.
Van appellaties die je ooit dacht te kennen tot Duitse bodemsoorten, Griekse druivenrassen, Zuid-Afrikaanse producenten en de exacte regelgeving van Champagne. Soms voelt het alsof je een complete encyclopedie probeert te onthouden.
En eerlijk? Dat is ook precies wat het zo leuk maakt. Hoe meer je leert, hoe meer je ontdekt hoeveel je eigenlijk nog niet weet. Juist dat houdt wijn zo ongelooflijk interessant. Achter iedere aanbeveling zit uren proeven, lezen, vergelijken en soms ook gewoon opnieuw beginnen omdat je ongelijk bleek te hebben.
Dat is misschien wel het mooiste aan wijn. Je bent nooit uitgeleerd. En eerlijk gezegd hoop ik dat dat ook nooit gebeurt.